|
|
| Schrijfavond 13 april | | Krokussen en keukengerei | | De avond werd geopend met Baudelaire, omdat bij het thema 'Het Diner' ook gedronken moet worden.
Ans zag riet bij een smal looppad langs de Geul zich ongeknakt oprichten. Haar map geeft bij weinig inspiratie altijd voldoende materiaal om kwalitatief uit op te diepen.
Elli schreef niet alleen over saffraan, de meeldraden van krokussen, maar kwam met een technisch interessant verhaal dat, zoals een goed verhaal meestal betaamd, van kwinkslagen was voorzien. Pielepotenpolitiek was misschien nog een verspreking, maar vlezig gebitloos, over ingekeerde botoxlippen, zeker niet. Haar sonnet over een sprookjesbos was vrij van toon, wellicht doordat zij vannacht een flierefluitje wilde maken.
Dolf ging in zijn viergangengedachten pas bij het toetje, net nadat de levertraan was ingenomen, overstag. Over zijn knappe gedicht werden zowel inhoudelijke als technische vragen gesteld, maar Dolf wist het zeker: hij zou er niets meer aan doen.
Maud liet geuren culinair walmen, zocht voor een spitsmuis een schuilplaats in de servetring met initialen en animeerde een amuse of amuseerde misschien een animatie.
Martijn gaf de consumptiemaatschappij een veeg uit de pan, zoals zo mooi werd bedacht door de aanwezige kring. Op het einde droeg hij een gedicht voor dat onstond na een geslaagd diner.
Betty liet zich als nieuw lid niet onbetuigd, en bracht een verhalende observatie die ze bijna als column voordroeg. De letterlijk prakkende figuur vergat enkel het kuiltje voor de jus, riep bij diverse aanwezigen evenzovele herinneringen op, maar bij allen een lach. De bollen ijs werden gebombardeerd naar bommen ijs, die vanaf hoogte in het mannenbakje vielen.
Erna schreef prachtige haiku over het diner. Woorden die bij allen andere beelden opriepen.
Zinnen als laat staan vreemde bitt're drankjes / daarvoor ben je mij te lief tonen dat light verse niet immer licht is.
Willem had een technisch goed stuk geschreven over diverse etenswaren en bleek, toen de rook was opgetrokken, veel briljantere teksten te hebben geschreven dan hij zichzelf bewust was. Volksrijm moet nog op muziek gezet lijkt de beste omschrijving. Dat kwarteleitjes op garnalendijtjes rijmt vindt Willem logisch. De kring vond van niet; je moet er maar opkomen.
Zelfs op een prachtige lenteavond als deze, hadden zij de moeite genomen om naar De Poort te komen, hun gedachten met allen te delen en ons te vergasten op hun schrijfwerk.
Het was gezellig aan de bar.
Er is naar Baudelaire geluisterd. | | | aantal reacties: 0 | gepost door JM op 2010-04-14 03:07u |
| | | Nog geen reacties. |
| | | Laat een reactie achter: | |
|
|
.
|
|
